Analiza Wyckoff – XTB (D1, GPW)
1) Identyfikacja struktury i faz (A–E) + punkty Wyckoff
- Strefa szczytowa ~88–92 (wiosna/lato): oznaki BC / dystrybucji (gwałtowny ruch + późniejsza niezdolność do kontynuacji; podaż przejmuje kontrolę).
- Strefa zrzutu ~66–68 (jesień): mocny impuls w dół zakończony świecą z długim dolnym knotem i bardzo wysokim wolumenem — typowy obraz SC/Spring (absorpcja podaży, „wytrząsanie” słabych rąk).
- Okolice 70–72 (po SC): ruchy powrotne z mniejszym wolumenem na cofnięciach wskazują na ST (test podaży) i budowanie bazy.
- Faza A (zatrzymanie spadków): jesienny zrzut do ~66–68 z ekstremalnym wolumenem i dolnym knotem = SC / Spring.
- Faza B (budowa przyczyny): konsolidacja po odbiciu, wielokrotne powroty w rejon 68–72 = praca nad absorpcją podaży.
- Faza C (test): po Springu rynek utrzymuje się powyżej dołków; cofnięcia słabsze wolumenowo = ST (test podaży).
- Faza D (pierwsze oznaki siły): ostatnie świece pokazują wyjście wyżej w kierunku ~73–74; do pełnego SOS brakuje wybicia i utrzymania powyżej stref podaży ~74–76.
- Faza E: jeszcze niepotwierdzona (potrzebne wybicie z bazy + utrzymanie wyższych dołków).
2) Prawdopodobieństwo kolejnego ruchu
Ocena: większe prawdopodobieństwo wzrostu
– ponieważ spadek został zatrzymany na ekstremalnym wolumenie (SC/Spring), a kolejne cofnięcia wyglądają na słabsze wolumenowo (malejąca podaż). Dodatkowo cena stopniowo odzyskuje poziomy w górnej części bazy (70–74), co jest typowe dla przejścia do fazy D (pierwsze oznaki siły).
3) Scenariusz spadkowy
- Sygnały: brak kontynuacji wzrostu i SOW (szerokie czerwone świece) na rosnącym wolumenie; powrót ceny pod 72–70 i nieudane odbicia (forma LPSY).
- Przebieg: odrzucenie strefy podaży 74–76 → zejście poniżej 70 → przyspieszenie w kierunku dołków bazy.
- Strefy/cele: 70–69 (pierwsze wsparcie/trigger słabości), następnie 68–66 (retest SC), a w razie złamania: ~62–64 (obszar skrajnego knota / potencjalny „ostatni popyt”).
4) Scenariusz wzrostowy
- Sygnały: SOS – wybicie i utrzymanie powyżej 74–76 na rozsądnym wolumenie; korekty na malejącym wolumenie (LPS), brak powrotu pod 72.
- Przebieg: wybicie z bazy → krótki powrót/test (LPS) w rejonie 74–72 → kontynuacja markupu.
- Strefy/cele: 76–78 (pierwszy ważny opór), dalej 80–82, następnie 84–88. W szerszym horyzoncie powrót w stronę ~90–92 to test wcześniejszej strefy podaży (historyczny obszar dystrybucji).
5) Checklist obserwacji (kolejne sesje)
- Czy przy podejściu pod 74–76 pojawia się wzrost wolumenu i czy rynek jest w stanie zamknąć się wysoko (SOS), czy raczej pojawia się odrzucenie (podaż)?
- Czy cofnięcia utrzymują się powyżej 72–70 i czy wolumen na spadkowych świecach jest niższy niż na świecach wzrostowych (podaż słabnie)?
- Czy występują świece z długim dolnym knotem przy podwyższonym wolumenie w strefie 70–68 (absorpcyjna obrona popytu)?
- Reakcja na 68–66: czy ewentualny retest ma mniejszy wolumen/spread (ST), czy większy (SOW – ryzyko kontynuacji spadków)?
- Zmiana charakteru: pojawienie się serii wyższych dołków i utrzymywanie ceny w górnej połowie range’u (cecha fazy D/E).
- „Jakość” wzrostów: czy wzrosty są efektywne (większy postęp ceny przy podobnym wolumenie), co wskazywałoby na realną przewagę popytu.
6) Podsumowanie (wnioski dla inwestora długoterminowego)
Struktura dominująca: Akumulacja (po wcześniejszym markdown)
– wykres pokazuje, że po strefie dystrybucji przy historycznych szczytach i dłuższym spadku pojawił się punkt kulminacyjny podaży (SC/Spring) z absorpcją, a następnie budowa bazy i pierwsze symptomy siły.
Dla inwestora długoterminowego oznacza to: przewaga zaczyna przechylać się w stronę scenariusza wzrostowego, ale pełna zmiana reżimu trendu wymaga potwierdzenia w postaci wybicia i utrzymania powyżej 74–76 (SOS) oraz utrzymania wyższych dołków (LPS). Zanegowaniem tezy akumulacji będzie powrót pod 70 i presja podaży prowadząca do ponownego złamania 68–66.